
- Team
Theo Hauben - In samwerking met
Bureau Lofvers en studenten AvBM - Lokatie
Academie van Bouwkunst Maastricht - Date
2005-05-01 - Website




Maquette met nieuwe eilanden in de Zwarte Zee | kunstenaar O. Drozdov

Tableau met nieuw stadsgezicht Odessa | kunstenaar O. Drozdov

Tableau met analyses kustzone Odessa | kunstenaar O. Drozdov

Zeekaart met nieuwe eilanden

Zeven thematische eilanden | boven het Wellnesseiland, het Stadseiland en het eerste Wooneiland | onder het Game-eiland, het Cultuureiland, het Watereiland en het tweede Wooneiland
Dit onderzoeksproject is gericht op de ontwikkeling van de havenstad Odessa, de enige stad aan de Zwarte Zee met meer dan een miljoen inwoners. Odessa is de grootste havenstad van Oekraïne en een centrum van industrie, hoger onderwijs en toerisme. Toch laat de ontwikkeling van het toeristisch potentieel van Odessa nog te wensen over, vooral door de slechte verbinding tussen de stad en de zee en door het inefficiënte gebruik van de kustzone. Deze is te smal om de aanleg van een toeristische infrastructuur economisch haalbaar te maken. Dat laatste wordt ook nog eens bemoeilijkt door het archaïsche en verwarrende systeem van grondbezit.
Als mogelijke oplossing voor dit probleem stelt het NAMISTO project voor een halsketting te rijgen van zeven kunstmatige eilanden aan een nieuwe kustweg op een dijk. Op deze eilanden moeten commerciële , culturele, en recreatievoorzieningen worden gebouwd, maar ook wooncomplexen voor inwoners van Odessa en gastenverblijven. Het totale oppervlak bedraagt 165 hectare. De dertig kilometer lange nieuwe kust leent zich voor intensieve ontwikkeling. De bestaande kustzone wordt uitgebreid en er wordt ruimte geschapen voor nieuwe wegen, parkeerfaciliteiten, kades, landschapsparken en zones voor de ontwikkeling van vakantieoorden en bedrijfsterreinen. Door dit project dat grootschalige investering zal aantrekken, zal het huidige inrichtingspatroon van het gebied ingrijpend veranderen.
Met het NAMISTO-project wordt de mythe van Odessa als de maritieme toegangspoort van Oekraïne bewaarheid en ontstaan waardevolle kansen voor nieuwe, toekomstige legendes.




Perspectief Het levende dijklichaam | Panoramisch wandelpad in het midden van de stad

Perspectief Waternetwerk | De volledige openbaarvervoerkaart van Rotterdam (land en water)

Perspectief Waterwoonculturen | Een nieuwe vloot met drijvende woningen

Perspectief Waterwoonculturen | Rotterdam als waterrijke woonstad

Perspectief Regen in de Stad | Rotterdam als verzameling retentiepleinen

Perspectief Maasoevers | Nieuwe Maasoeverkaart Rotterdam Centrum

Perspectief Het levende dijklichaam | Het maritieme verdedigingswerk van Rotterdam

Perspectief Maasoevers | Impressie van de Maashaven als ecologische stadssbiotoop

Perspectief Waternetwerk | Impressie openbaarvervoersknooppunt, verkoping land- en waternetwerken

Perspectief Regen in de Stad | Staalkaart waterpleinen
Rotterdam is een uitzonderlijke stad met haar lage ligging aan het einde van een rivier, in een delta, vlak aan zee. Deze aanwezigheid van het water is in grote delen van de stad echter nauwelijks voelbaar. Rotterdam is op dit moment geen waterstad, maar eerder een ongewone stad die zo gewoon mogelijk probeert te doen. De komende eeuw zal het water in toenemende mate een bedreiging zijn voor de stad, en wel vanuit vier richtingen: zee, rivier, hemel en grond. In deze ontwerpstudie wordt de waterdreiging aangegrepen om een aantal andere urgente thema's in de stad onder de loep te nemen. Middels vijf toekomstperspectieven worden niet alleen oplossingsrichtingen voor de waterproblematiek, maar tevens kansen voor een aantrekkelijkere stad geschetst.
In het eerste perspectief wordt de op hand zijnde zeespiegelstijging bestreden middels een nieuw maritiem verdedigingswerk dat veel meer dan nu een binnendijkse stad en een buitendijkse stad definieert. In het buitendijks gebied worden maatregelen genomen die een periodieke overstroming mogelijk maken. Het tweede perspectief benoemt de Maas als principale openbare ruimte waaraan, waarachter en waarop gewoond kan worden. De getijdenfluctuatie van de waterspiegel dient daarbij niet als probleem te worden opgevat, maar als een garantie voor een eigen stedenbouwkundig en architectonisch vocabulaire van waterwoningen. Het derde perspectief pleit niet alleen voor een uitgebreider openbaar vervoersysteem over water, maar tevens voor een betere verknoping van het waternetwerk en het landnetwerk waardoor er een compleet en aantrekkelijk ov-systeem ontstaat. In het vierde perspectief wordt voorgesteld om in Rotterdam op structurele wijze de hemelwaterafvoer los te koppelen van het riool. In plaats van verdere uitbreiding van de kostbare ondergrondse waterinfrastructuur vindt het vasthouden, bergen en afvoeren van regenwater voortaan zichtbaar en hoorbaar plaats in de openbare ruimte. In het laatste perspectief wordt de ecologische potentie van de Maasoevers voor het voetlicht gebracht.
Subscribe to RSS