- Date
2000-12-00 - Publisher
de Architect - dossier Interieur 3 (vaklectuur) - Author(s)
H. Tilman







De archetypische kenmerken die uit het bestaande woonhuis zijn gekopieerd bepalen een zestal verschillende doorsneden in het nieuwe volume. Ze bedienen hier niet noodzakelijkerwijs dezelfde functie. De dakkapel wordt een kledingkasten en de schoorsteen wordt gebruikt als een lichtschacht die het mogelijk maakt om vanuit het bad naar de sterrenhemel te bekijken. Het volume wordt bekleed met hout waardoor het zowel een klein woonhuis als een groot tuinhuis zou kunnen zijn.

Matrix woonelementen










Bestaande en nieuwe plattegrond
In het appartement zijn alle tussenwanden weggebroken waardoor er een continue ruimte ontstaan is. Het is niet langer in kamertjes vastgelegd waar geslapen en waar geleefd moet worden; bed en bank zijn voortaan uitwisselbaar. In samenspraak met de opdrachtgever zijn bestaande patronen en conventies in het wonen uitgekleed en ondervraagd.
Ontspannen in bad gaan vindt doorgaans plaats in een benauwde ruimte met uitzicht op een wasbak en een toilet. Het verplaatsen van het bad naar een andere ruimte levert nogal wat (leiding)technische problemen op. Er is echter een andere plek in de woning waar voorzieningen ten behoeve van warm water, afvoer en afzuiging ook aanwezig zijn: de keuken. Het ontwerp voor een zogenoemd aanrechtbad heeft gestalte gekregen in een bijna zes vierkante meter grote granieten slachttafel met een spoelbak, een kookplaat en een ligbad. De oven heeft een centrale plek in de ruimte gekregen en vervult de rol van open haard. De kraan kan zowel in de spoelbak als in het bad gericht worden. Een synthese tussen badkamer en keuken betekent een definitieve breuk met de conventionele plattegrond en daagt de bewoner uit in zijn woongedrag. Alledaagse handelingen worden in een nieuwe context geplaatst en leiden tot onvoorspelbare taferelen. Heerlijk genieten van het uitzicht vanuit het bad en ideaal voor totale ontspanning tijdens de afwas.
Uiterlijk en kleding spelen een zeer belangrijke rol in het publieke leven van de bewoner; zijn kleren zijn heilig voor hem. Een kledingkast die net zo breed en diep is als hij hoog is, wordt vrij in de ruimte gezet. Hierdoor ontstaat er een heiligdom, waar de bewoner zowel in rond als rondom kan lopen. Twee tegenover elkaar gelegen zijden van de kubus zijn ingevuld met levensgrote scharnierende spiegels die de blik periscopisch verplaatsen. Als in een winkel kan de bewoner zijn kleding uitzoeken en desgewenst een complete transformatie ondergaan.
Bergruimte is geconcentreerd in een tien meter lang dressoir van multiplex. Het meubel vormt een aaneenschakeling van meerder soorten kasten waaronder een servieskast, een linnenkast en een boekenkast. Onderscheid tussen deze kasten wordt gemaakt in de wijze waarop ze geopend worden; de deurtjes kunnen onder meer kleppen, scharnieren en vouwen. Iedere combinatie van geopende kasten levert een nieuwe plastiek op.










Fotograaf N. van Onna




Fotograaf N. van Onna

Fotograaf N. van Onna
Het project betreft drie woningen, gesitueerd in de loodsen van een vroegere stoomwasserij met bovenwoningen uit 1934. Het plan is een voorbeeld hoe in hoge dichtheid comfortabele woningen kunnen worden gerealiseerd in voormalige bedrijfsruimten achter de typische lintbebouwing van Eindhoven. De drie woningen zijn georganiseerd in drie zones die in de oorspronkelijke configuratie van ruimte terug te vinden zijn.
Woning 1 ligt in het achterste deel van de bestaande bebouwing. Op twee plaatsen wordt de karakteristieke binnenruimte aangetast. Allereerst is er de auto die op brute wijze de woonkamer binnenrijdt en met brandende koplampen de automobilist aankondigt. Halverwege de hal wordt in het dakleer een klein zwembad gedrukt dat als sanitaire ruimte fungeert. In feite wordt er nu in het dak gedoucht en bij een flinke zomerse stortbui hoeft de kraan daarvoor niet aan.
Woning 2 ligt ingeklemd tussen woning 1 en het blok met bestaande woningen aan de straatzijde. Door enkele balken van het aanwezige dak op te tillen, ontstaat er ruimte voor een hoogslaper en tevens een mooi dakprofiel dat extra lichttoetreding voor deze woning mogelijk maakt. Vanaf de gezamenlijke fietsenberging die aan woning 2 grenst, leidt een trap van stalen roosters naar het dakterras van het belendende pand met appartementen. In deze bitumineuze lus, in feite de goot van het dak, vormt zich een vijver waarin tien goudvissen hun levensgeluk beproeven.
Woning 3 is een nieuw volume van drie verdiepingen aan de straatzijde van het perceel. De slaapkamer is romantisch gelegen in een aluminium tuinhuisje aan het dakterras op de derde verdieping. Vanaf het dakterras kan via de verhoogde woonkamer de straat in de gaten worden gehouden.
De drie woningen geven gehoor aan het rond het perceel gelegen dichtbebouwde stedelijke binnenterrein: een landschap met dalen van grastuintjes en bergen van bitumen en grind. Het bestaande beeld wordt geïntensiveerd door meer geleding aan te brengen in de massa van de loodsen. Er wordt continuïteit bewerkstelligd door het gebruik van bitumineuze dakbedekking in de afwerking van daken en gevels van de drie woningen. Een rozenkas als badkamer, een tuinhuis als slaapkamer, een zwembadje als toilet, een goot als bijver en een bangkirai tuinhekje als doodvalbeveiliging sluiten naadloos aan op de aanwezige elementen in de naburige tuinen. Er wordt een setting gecreëerd die het midden houdt tussen een tuin en een gebouw.
