OntwerpenPark aan de Linge

Description

Cultuurhistorisch recreatielandschap

  • Program
    Park met waterberging, ontspanningsvoorzieningen
  • Client
    Stimuleringsfonds voor Architectuur, Bureau Venhuizen
  • Team
    Theo Hauben
    Marco Vermeulen
  • In samwerking met
    -Scape
  • Lokatie
    Arnhem Nijmegen (KAN)
  • Area
    12500000 m2
  • Date
    2005-12-14

Het gebied tussen de steden Arnhem en Nijmegen functioneert niet als park en heeft ook nauwelijks potentie om als 'traditioneel park' te functioneren. Het is veel eerder een recreatielandschap in wording, een 'doe-landschap.' Om dienst te doen als ontspanningsvoorziening voor de gehele omliggende regio zal er op zoek moeten worden gegaan naar programma dat complementair is aan het aanwezige en flexibele opzet die geleidelijke ontwikkeling in de tijd toelaat.

We hebben gezocht naar de actuele betekenissen die dit gebied vervult en de rol die de Linge hierin kan spelen. Om cultuurhistorie te activeren is het interessant om het Park op te vatten als een verzameling amuletten: plaatsen die verwijzen naar de diepere betekenis die het gebied heeft gehad, gecombineerd met actueel recreatief programma dat aanwezige cultuurhistorie voorziet van nieuwe betekenissen.

Ruimtelijk uitgangspunten in het gebied zijn de hartlijn: de Linge en de waterhuishoudkundige eenheid van de Linge de reikwijdte van het park bepaald. Procesmatig is aanpak gekoppeld aan een reeks van (kleinere) ingrepen, gekoppeld aan een netwerk rond de Linge.
Het ontwerpvoorstel is opgebouwd uit drie lagen die alle voldoen aan de bovengenoemde uitgangspunten. Tezamen 'laden' ze het park aan de Linge op met betekenis en gebruiksmogelijkheden. Ten eerste wordt de bergingopgave, die gekoppeld is aan de waterhuishoudkundige hoofdstructuur de Linge, vormgegeven als een reeks ruimtes met dubbelgebruik: ze dienen altijd ook een ander nut ter versterking van het Park. Als er geen water wordt opgevangen, kan er ook iets anders gebeuren. Ten tweede komen er lusthoven aan de Linge, omheinde tuinen ter verpozing, vermaak en contemplatie met waardevolle archeologie. En ten derde worden reeds aanwezige pareltjes in het gebied opgenomen in een fietsnetwerk. Op een aantal cruciale overgangsmomenten, zowel in fysieke zin als in relatie tot de cultuurhistorie, worden nieuwe monumenten ontworpen. Zoals de grenslijn tijdens de tweede wereldoorlog of de hedendaagse grenslijn, de A325, die geflankeerd wordt door een defensiedijk uit de koude oorlog. Daar waar deze de Linge kruist zou dit moment nadrukkelijk kunnen worden vormgegeven als een attractief punt in het park.

PersWonderbaar-lijke water-wereld op komst

image

Description

  • Team
    Theo Hauben
    Marco Vermeulen
  • Date
    2005-05-03
  • Publisher
    Rotterdams Dagblad (dagblad)
  • Author(s)
    H. Moscoviter

OntwerpenPlein royale

Description

De mantel van Wilhelmina

  • Program
    Openbare ruimte
  • Client
    Architectuur Centrum Eindhoven, Gemeente Eindhoven Dienst Stedelijke Ontwikkeling en Beheer
  • Team
    Marco Vermeulen
    Thijs van Spaandonk
  • Lokatie
    Eindhoven, Wilhelminaplein
  • Area
    5400 m2
  • Date
    2004-09-23

Het huidige Wilhelminaplein kan het beste gekenmerkt worden als een showroom van bestratingmaterialen, straatmeubilair en openbaar groen. Na decennia van pragmatische interventies ligt het plein er verwilderd bij, volledig vervreemd van de oorspronkelijke rustiek en eenvoud. Achter deze rommelige aanblik schuilt echter een mooie heldere stedenbouwkundige ruimte met een zeldzaam coherente pleinwand. Bovenal zou het Wilhelminaplein weer plein moeten worden. Dit lijkt op retoriek, maar is veelzeggend tegen de achtergrond van de letterlijke betekenis van het woord plein, namelijk: leegte. Leegte is gebaat bij strenge definities en precieze keuzes. Een goed plein verdraagt markten, kermissen, braderieën en festivals, maar biedt tevens onderdak aan solitaire contemplatie en mijmering. Leegte hoeft niet kil te zijn, onbepaaldheid niet onverschillig. Hiermee tekent zich de opgave voor het Wilhelminaplein af.
Allereerst dient het Wilhelminaplein leeggeruimd te worden. Dat wil zeggen: alle parkeerplaatsen, fietsenstallingen, lantaarnpalen, plaskruizen, containers, telefooncellen en brievenbussen worden verbannen naar de periferie van de beschikbare ruimte zodat in het midden een leeg tapijt resteert. Het tapijt wordt vervolgens omzoomd door een tweerichtingsweg die toegang biedt tot de woonstraten en de parkeerplaatsen. Om het onderscheid met de faciliterende omranding te vergroten en te handhaven, is dit vrijgespeelde plein veertig centimeter opgetild. Het plein is nu als autonoom driedimensionaal object zichtbaar alsmede een driehonderd meter lange stadsbank. Het plein wordt bekleed met vierkante kinderkopjes van blauw hardsteen die mooi slijten en daarmee bestand zijn tegen vrijwel alle toekomstig gebruik. Het bladerdak van een vijftiental hoogopgesnoeide Hemelbomen brengt de schaal van het plein in overeenstemming met de omringende bebouwing en waarborgt de intimiteit. Het stenen plein wordt visueel tactiel door het te 'cushioneren'. Op basis van een dynamisch, haast koninklijk grid wordt het plein ingesnoerd waardoor er zich goten vormen die uitmonden in waterkolken. De knooppunten worden gearticuleerd met glazen verlichtingslenzen die het bladerdak van onderaf aanlichten.

PublicatiesPlein in uitvoering

image

Description

Wilhelminaplein Eindhoven

  • Team
    Marco Vermeulen
    Thijs van Spaandonk
  • Date
    2004-09-01
  • Editors
    R. Erven
  • Publisher
    BNA kring Zuidoost-Brabant, Gemeente Eindhoven
  • Author(s)
    A. Betsky, P. Beekman, J, Spoorenburg, R. Erven, diversen ontwerpers

Catalogus tentoonstelling

OntwerpenOns eten - drinken

Description

Verbouwing restaurant - bar

  • Program
    Restaurant, bar, appartement
  • Client
    H.E.M. B.V, Interbrew Nederland B.V.
  • Team
    Theo Hauben
    Marco Vermeulen
    Rob Kotte
    Ana Maria Ribeiro Lopes
    Michel van der Velden
  • In samwerking met
    Eendracht, Eindhoven
  • Lokatie
    Eindhoven, Kerkstraat
  • Area
    350 m2
  • Date
    2004-08-26

In de nieuwe doorsnede van het pand zijn de woningen herkenbaar als een compact archetypisch volume dat dwars door de horecaverdiepingen heen wordt kortgesloten op de straat. De sculpturale trap-naar-huis domineert weliswaar het interieur van het café, maar is exclusief toegankelijk voor de bewoners. Het huis is op deze wijze wel present in het etablissement en voor de cliëntèle resteert de vraag over de bestemming van de trap. Op de 2e verdieping bevindt zich een spoelkeuken die is ontkoppeld van de woonverdieping waardoor een schacht ontstaat die de achterste delen van de eerste verdieping aanlicht. De trappen zijn zo ten opzichte van elkaar gepositioneerd dat het licht vervolgens doorvalt tot voor de toiletten in de kelderverdieping.
De eerste verdieping is gereserveerd voor het meer formele restaurantgedeelte. Een kleine tafel met aan weerszijden een stoel vormt de basis van iedere restaurantopstelling en wordt hier als een enkel meubel beschouwd. Met de synthese van tafel en stoel wordt een element gevormd dat tevens het territorium van de 'inzittenden' afbakent. De tafels kunnen hierdoor dichter bij elkaar staan zonder dat het oncomfortabel wordt.

Op de begane grond spelen alcoholica een hoofdrol, maar wordt er tevens eten geserveerd. Café en restaurant ontmoeten elkaar hier door bar en tafels samen te voegen tot een dertien meter lang houten meubel dat diverse herkenbare café- en restaurantopstellingen incorporeert. Deze oud-bruine tafel-bar biedt daarmee zit- sta- en liggelegenheid aan sociale en solitaire eters en drinkers. Aan de tafelbar is altijd voldoende zitgelegenheid, omdat de wijze van plaatsnemen slechts in beperkte mate gedefinieerd is. De hoogte van het gehele element is 90cm, een maat die precies het midden houdt tussen tafel- en barhoogte en overeenkomt met de ideale werkhoogte. Een alzijdig aanschuiven van personeel, klanten én de dj maakt de tafelbar tot het vleesgeworden ONS-gevoel.